چه زود سال نو شد
هنوز انگار آماده ش نبودم
این کبیسه بودن سال نو هم باعث شده بیشتر نفهمم چی به چیه.
دلبندجان گفت با اینکه وسط هفته هست اما بیا بگیم چند تا از بچه ها شام رو بیان خونه مون و شب سال نو رو دور هم باشیم و سبزی پلو با ماهی بخوریم. منم که مثل همیشه پایه مهمون بازی :)
قرار شد به دو تا از دوستامون که هر کدوم هم یه فسقلی دارن بگیم بیان. سرود و آریو. با دلبند جان برای فسقلی ها هم کادوی عیدی خریدیم. دو تا پد نقاشی الکترونیکی - اینجا بهش میگن Doodle Pad.
برای ته دیگ نون پیتا میخواستم و دلبند جان هم پیام داد که سیر بگیرم برای سفره ش. تا وارد فروشگاه شدم چشمم به گلدون های سنبل افتاد. اینجا هم سنبل نماد بهار شدنه و از معدود گل هایی هست که عطر داره. یه گلدون با سه شاخه سنبل صورتی هم برداشتم که هنوز همه گل هاش باز نشده بود.
من همیشه ماهی رو چه درسته و شکم پر و چه فیله توی فر میذاشتم. خوب هم در میاد. اما ماهی سبزی پلو انگار باید سرخ شده باشه :)) سجاد بهم گفت فقط آرد و کاری رو قاطی کنیم و تیکه های ماهی رو خوب توش تاب بدیم و بعد بتکنونیم و تو روغن داغ بذاریم. تاکید کرد از سمت گوشت اول بذارم تو ماهیتابه نه از سمت پوست. و بذار آروم آروم سرخ شده و آخرای کار یه تیکه کره هم بده بهش بیشتر حال کنه.
دلبند جان میخواست کمی میگو هم درست کنه که اگه فسقلی ها ماهی دوست نداشتن یا طعم کاری برا کسی خیلی بود گزینه جایگزنی هم داشته باشیم :) که کار خیلی خوبی بود. پودر پانکوی ژاپنی گرفتیم و ماهی رو اول تو آرد بعد تو تخم مرغ زده شده با دو قاشق شیر و بعد تو پانکو تابوندیم و 30 ثانیه بعد میگوهای کرانچی از بیرون و نرم از تو آماده بود :)
شب خوبی شد و خوش گذشت.
دستای یه فسقلی رو راست تصویر و دهن اون یکی رو چپ تصویر میشه دید :))
تحویل سال برای ما حدود ساعت 5:10 صبح میشد. برا سحری خوردن بیدار شدم و بعد دلبند جان رو بیدار کردم و زنگ زدیم به پدر و مادر ها.
انشااله سال خوبی باشه - هرچند که دورنمای روشنی رو نمیشه متصور شد - اما کی فکر میکرد کووید یه هویی بیاد و کل دنیا رو یه جوری عوض کنه؟ - همینجوری هم ممکنه "امید" یه هویی بیاد و اوضاع رو برا همه بهتر کنه :)
میتوان نِق نزد!